Operatie in zicht!


De foto is een afbeelding van twee kinderboeken speciaal voor kids die in aanraking komen met kanker. De eerste is 'Grote Boom is Ziek'. Grote Boom moet iemands moeder voorstellen aan een chemo-infuus met vallende blaadjes en dorre takken. Ik heb nog steeds nachtmerries van deze afbeelding en heb er logischerwijze ook nog nooit uit voorgelezen. Ik ben zo blij dat mijn bijwerkingen meevallen! Goed, ik heb dagen van misselijkheid gehad, mijn smaak en reuk is anders, ik ben in de rui als een golden retriever (heb gelukkig nog voldoende haar), maar voorzichtig terugkijkend valt het best mee. Het leukere boekje ernaast is Chemo-Casper die boze kankercellen weghapt. Hoppa! 

Mijn kids zijn wel bezig met mijn ziek-zijn, ze zijn zorgzaam en soms bezorgd. Ze doen lieve dingen zoals sinaasappelsap maken en ontbijtjes op bed brengen! 😍😍 Verder praten we er zeker over, maar we proberen er nuchter en 'normaal' mee om te gaan. Mama is nu ziek en wordt straks gewoon weer beter. Zo is het ook! 

Dinsdagavond belde ik in een volle campingspeeltuin met mijn oncologe. Ik dacht aan mijn eerdere blog 'twee werelden'. Het blijft raar om over chemokuren te praten als je je vijfjarige een zwengel geeft op de schommel.

Maar het was een fijn gesprek! Er zijn wat duidelijke beslissingen gemaakt en dat is zo fijn.

Ik maak mijn zes kuren af (eerder hoorde ik het getal acht en daar schoot ik helemaal van in de stress) en daarna volgt een operatie. 

Ik hoef dus nog maar één kuur dames & heren!

Ik zit momenteel vol energie deze dagen (dag 4 van de kuur) dus laat die laatste maar komen💪🏻💪🏻

De operatie die volgt is óf een kijkoperatie óf een volledige verwijdering van alles wat met kankercellen en tumoren te maken heeft. 

Er is nog steeds twijfel bij de artsen over waar de tumor zich bevindt: geheel in de dikke darm of ook in mijn buikwand/vlies/holte. Ik zou zo graag eens bij zo'n multi-disciplinair-intercollegiaal overleg aanwezig willen zijn, zou dat er heftig aan toegaan met veel botsende meningen of juist heel gemoedelijk?? 

Blijkbaar kunnen kankercellen lekker gaan rondzwerven buiten de dikke darm, dan komen ze dus gewoon in mijn buik terecht. De kans is klein, maar wel aanwezig. 

Is dit laatste het geval dan is het officieel alleen een kijkoperatie en word ik weer netjes dichtgestikt. Dan moet ik voor een zwaardere buikoperatie naar het Erasmus ziekenhuis in Rotterdam. 

Let's hope for the best en het liefst dus optie A. Duimen jullie met me mee? 

Voor nu genieten wij nog even van vakantie (regen of geen regen, dat maakt niks uit) en van fijne visite, uitstapjes en lekker lezen uit vrolijkere kinderboeken dan op de foto. 🫣🫣

Reacties

  1. Ja ik duim zeker mee!! Het klinkt wel dat je binnenkort jezelf volledig kunt focussen op herstel zonder de last mee te moeten dragen van onwetendheid..dan kun je weer vrijheid ervaren!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Twee weken thuis!

Twee werelden

Slagveld!