Twee weken thuis!

Zo! De operatie is achter de rug. En toen was ik ineens weer thuis. 

Thuis gaat het goed! Nadat ik alle spullen weer op z'n plek had gelegd in de eerste week (van kinderkleren tot boeken, bestek en schoenen; werkelijk alles was gaan wandelen in huis...heel gek) en de discussies over opvoeding en huishouden waren gladgestreken in de tweede week, keerde een gewoon gezinsleven langzaam terug. En daarmee ook rust. 

De overgang tussen overleven en weer gewoon leven bleek toch best groot. Doorbikkelen om te overleven kan ik wel. Met een doel voor ogen. Gaan en niet teveel nadenken. Eerst chemokuren, dan een operatie en klaar. Zo is het verdorie ook precies gegaan (nou vooruit met een kleine tuimel nèt voor de finishlijn). 

Maar daarna. Dat had ik nog helemaal geen aandacht gegeven of over nagedacht. 

Vorige week had ik een gesprek met mijn oncologe. Ze was verrast door mijn fitte verschijning. Het werd wederom een chaotisch en rommelig gesprek. Gelukkig namen we het gesprek op via een recorder app.

Eventueel zou ik nog twee nabehandelingen kunnen doen. Een Capox kuurtje. Maar ze twijfelde enorm. 'Tja, je mag het van mij wel doen hoor.' luisterde ik terug via de recorder. Nou zeg, het hoeft dus niet? Dat vond ik ronduit verwarrend.

De werking van deze kuren zal minimaal zijn. De kans is 2 tot 3% dat het iets zal uithalen in mijn lijf waarin theoretisch nog een paar ontsnapte kankercellen zouden kunnen rondwandelen.

Het risico van de alom aanwezige (blijvende) bijwerkingen waaronder de versmadelijke neuropathie was in dit geval groter, zo stelde ze.

Ja wat moet ik daar nou mee?! 

Op jacht naar kennis & advies knalde ik tegen hoge muren op. Natuurlijk is niks zeker in de kankerwereld. 

'Wat zegt je gevoel?', hoor ik mensen me adviseren. Maar wil ik zo'n belangrijke beslissing wel laten  afhangen van mijn 'gut feeling'? 

Vooropgesteld en verreweg het allerbelangrijkst; Het gaat nu ontzettend goed! Bijna als vanouds; ik heb volop energie, alles doet het nog&weer in mijn lijf en ik heb geen restklachten van chemotherapie of operatie. 

Maar ga ik dat weer (tijdelijk) opgeven voor twee chemokuren met weinig kans van slagen?

Ik weet het nog niet...