Volgende week: eerste chemokuur
Daarbij komt dat iedereen zich helemaal kapot schrikt als je zegt dat je kanker hebt op je 41e. Zo moest ik een aantal keer de ander geruststellen en zeggen dat het allemaal wel goed komt. Het doet mijn energielevel geen goed. Het zuigt als een malle. Ik was helemaal leeg afgelopen weekend en wilde alleen nog maar Netflixen of Disney plussen (het allerliefst eigenlijk Tiktokken, maar die heb ik van mijn telefoon gehaald anders zou ik niet meer slapen).
Vandaag nam ik voor de tweede maal afslag 43 oncologie voor een verpleegkundig gesprek. Ik heb nu officieel een chirurg, een oncoloog, een casemanager, een verpleegkundige en een verpleegkundig assistente. Eenmaal in het kamertje ben ik enorm gespannen en vertoon ik een beetje puberaal gedrag; onverschillig en afstandelijk doen en flauwe grapjes maken. De verpleegkundige geeft geen kik. Zij heeft alles al een keer gezien. Bij het planbureau krijg ik mijn eerste chemo-afspraak; maandagochtend 5 juni. Ik krijg een FOLFOXIRI-kuur. Dat klinkt heel gezellig, maar het zijn drie soorten chemokuren in één. Daarnaast krijg ik twee soorten medicijnen om misselijkheid tegen te gaan en nog eentje als reserve, mocht de misselijkheid dwars door die medicijnmuur breken.
Ik zit maandag een uur of vijf/zes in het ziekenhuis aan een infuus en de rest van de chemotherapie krijg ik mee naar huis. Die blijft dan drie dagen doordruppelen in mijn port-a-cath. Ze laat me een tasje zien waarin ik 'mijn chemo' kan dragen. Ik kan wel janken.
Vervolgens heb ik anderhalve week om bij te komen van de eerste kuur en dan start de tweede. Ik krijg minimaal vier kuren en maximaal zes. Dat zou in totaal drie maanden zijn. Ik bedacht me dat het een relatief korte aanval is op mijn grote, traag groeiende tumor. In dit geval ben ik blij met de primair-menselijke uitvinding: kapotmaken gaat sneller dan groeien.
De bijwerkingen zijn niet mals. Iedereen kent deze wel; haaruitval. Ik kan je zeggen haaruitval is the least of my problems. Er zijn bijwerkingen die nog veel, veel erger zijn; misselijkheid, hartkloppingen, koorts, kans op infecties, bloedarmoede, bloedstollingsproblemen, depressies, hand- en voetellende, mondproblemen etc. De verpleegkundige vuurt binnen 30 minuten de hele chemobijsluiter op me af. Vervolgens krijg ik hem hardcopy op maar liefst 23 pagina's. Iemand zei eerder dat de bijsluiter van paracetamol ook afschrikwekkend is, maar ik voel persoonlijk die vergelijking niet.
Voor alle bijwerkingen geldt; je kan het krijgen, maar het hoeft niet. Je kan maanden in het ziekenhuis liggen vol infecties of je kan fluitend door de kuur heen fietsen. En alles ertussenin. Deze onzekerheid vind ik werkelijk gekmakend. Het enige wat ik kan doen is niet te bang zijn, niet te veel 'wat alsen', niet te ver vooruit kijken en alles met de dag nemen. Ik kijk wel hoopvol naar die stip aan de horizon; een kuur die zijn werk goed doet, een operatie die slaagt en een kankervrij leven 😊
Foto: Kinderdijk maart 2023
Reacties
Een reactie posten